Geïnspireerd op het computerspelletje Tetris klikken de vier dansers, als buitenaardse wezentjes, op ingenieuze wijze in en uit elkaar. Met hun acrobatische toeren zetten ze de ruimte naar hun eigen hand. Maar het theater is te klein en de buitenwereld lonkt. De dansers breken haverwege de voorstelling uit de zwarte doos, de straat op. De kinderen volgen de dansers, ze rennen achter hen aan. Ze doen een parcour, vouwen zich om palen en springen op alles wat maar voor hun voeten komt. Dansers en kinderen maken samen een instant bouwwerk van lijven op muren, trappen en hekken. 
De voorstelling is gemaakt door Erik Kaiel en slaat in als een bom, niet alleen op scholen maar ook in het internationale (festival)circuit. De voorstelling is in de zomer van 2013 uitgenodigd voor een tournee door Korea en Japan. 
‘Ik was diep ontroerd en de tranen liepen over m’n wangen tot mijn eigen verrassing. Waarom? Omdat danstheater dan niet meer iets is wat ik alleen consumeer, maar wat zorgt voor verbinding, ruimer denken, samen beleven.’ (Louise Dam, Amersfoort)